Bazen insan fark etmiyor ama yaşadığımız her şey bedenimizde bir yere kaydoluyor.
Üzüntüler, telaşlar, yetişmeyen işler, içimize attığımız sözler, konuşamadığımız dertler…

Hepsi bir şekilde gelip kaslarımıza yerleşiyor.

Uzun yıllardır hem hemşirelik yapıyorum hem de rahatlama terapileriyle ilgileniyorum. Şunu çok net söyleyebilirim ki insanın bedeni çok dürüsttür. Dilimiz bazen susar ama beden susmaz. O bize mutlaka bir işaret verir.

Omuz ağrıları, boyun tutulmaları, sırt gerginliği, çene sıkma… Bunların çoğu zaman sadece fiziksel sebepleri yoktur.
İç dünyamızda çözülmeyen şeyler de gelip kaslarımızda birikir.

Kaslar uzun süre gergin kaldığında sadece ağrıya sebep olmaz. Zamanla organların çalışma düzenini bile etkileyebilir. Bu yüzden rahatlama sadece “iyi hissetmek” için yapılan bir şey değildir. Aslında sağlığımızın önemli bir parçasıdır.

İnsan bedeninin dinlenmeye ve gevşemeye ihtiyacı vardır.
Ama çoğumuz bunu nasıl yapacağımızı bilmiyoruz.

Tam burada bazı rahatlama yöntemleri devreye giriyor.

Benim yıllardır çalıştığım ve insanlara öğrettiğim iki çok etkili yöntem var:

Autogenes Training (Otojenik Gevşeme)
ve
Progressive Muskelentspannung (Progresif Kas Gevşetme)

Bu yöntemler kasları gevşetir, bedeni sakinleştirir ve zihnin de yavaş yavaş durulmasına yardımcı olur.

İnsan bazen sadece birkaç dakika kendine dönse bile bedeninin nasıl rahatladığını fark eder.
Çünkü beden aslında gevşemeyi bilir. Biz sadece ona biraz alan açarız.

Rahatlama egzersizleri sayesinde insanlar çoğu zaman şunu fark eder:

“Meğer ben ne kadar gerginmişim…”

Ve o gerginlik çözülmeye başladığında hem beden hem ruh hafifler.

Hayatın temposu değişmeyebilir.
Ama insanın içindeki denge yeniden kurulabilir.